Chrzest

INFORMACJE DLA RODZICÓW

1. Właściwym miejscem udzielania chrztu jest własny kościół parafialny (kan. 857 KPK). Sakramentu Chrztu świętego w naszym kościele parafialnym udziela się w I i III niedzielę miesiąca, oraz w pierwszy i drugi dzień świąt Wielkiej Nocy i Bożego Narodzenia, podczas Mszy świętej o godz. 12.30.

2. Rodzice powinni zgłosić dziecko do chrztu przynajmniej dwa tygodnie przed planowanym terminem (przed wspomnianymi świętami trzy tygodnie wcześniej). Należy przy tym okazać Akt Urodzenia z Urzędu Stanu Cywilnego. W przypadku, gdy chrzest ma się odbyć poza własną parafią, niezbędna jest pisemna zgoda własnego proboszcza.

3. Rodzice i chrzestni zobowiązani są do uczestnictwa w katechezie przed chrzcielnej (w parafii katecheza taka odbywa się w sobotę poprzedzająca dzień chrztu o godz. 19.00 w salce NAZARET. Terminy katechez i chrztów można znaleźć tutaj>>>. Powinni także przystąpić do sakramentu pokuty i pojednania.

4. Rodzicami chrzestnymi mogą być praktykujący katolicy, mający co najmniej 16 lat, którzy przyjęli już sakrament bierzmowania. Powinni okazać stosowne zaświadczenie od duszpasterza parafii, w której mieszkają. Funkcji rodziców chrzestnych nie mogą pełnić osoby niepraktykujące lub pozostające w niesakramentalnych związkach małżeńskich, a także uczniowie, którzy nie uczestniczą w katechezie szkolnej i w niedzielnej mszy świętej.

5. W dniu chrztu, rodzice i chrzestni o godz. 12.15 stawiają się w kancelarii parafialnej celem podpisania aktu chrztu.

6. Chrzest jest włączeniem do Kościoła i powinien być dniem radości dla całej rodziny. Najpiękniejszym darem dla dziecka jest modlitwa i przyjęcie Komunii świętej w jego intencji przez wszystkich najbliższych.

7. W czasie chrztu zabrania się osobom postronnym przebywania w prezbiterium (dotyczy to zwłaszcza fotografów i operatorów wideo).

8. W przypadku uzasadnionych wątpliwości, czy dziecko zostanie wychowane w duchu wiary, chrzest może zostać odłożony.

______________________________________________________________

Chrzest jest pierwszym i najważniejszym sakramentem, bowiem otwiera nam bramy nieba. Przyjmując chrzest stajemy się dziećmi Bożymi, dziećmi Kościoła. Otrzymujemy Ducha Świętego, którego obecność jest wyraźnie podkreślona podczas chrztu Chrystusa w Jordanie.

Dziś świętujemy chrzest Jezusa Chrystusa. Niech, więc ta dzisiejsza uroczystość przypomni nam istotę sakramentu chrztu, który według  Katechizmu Kościoła Katolickiego: „(…)udziela nam laski nowego narodzenia w Bogu Ojcu, za pośrednictwem Jego Syna w Duchu Świętym”. Bóg nie może działać przez nas, jeżeli Duch Święty na nas nie zstąpi.  A to dzieje się podczas chrztu. W momencie chrztu wszczepiamy się w Chrystusa, stajemy się w Jedynym Synu synami Ojca. Odkryjmy, więc sakrament chrztu jako naszą drogę do Boga.

Stać się dzieckiem Bożym

Celem Bożego planu zbawienia jest uczynienie ze wszystkich ludzi dzieci Bożych. Dokonuje się to w Jezusie Chrystusie poprzez przyjęcie sakramentu chrztu. To właśnie Sakrament chrztu wprowadza każdego człowieka w wyjątkową i jedyną w swoim rodzaju relację z Bogiem Ojcem. Relację Bożego dziecięctwa nawiązuję się dzięki przyjęciu w tym sakramencie daru Ducha Świętego. To właśnie On sprawia, że ochrzczony człowiek staje się nie tylko bratem Jezusa Chrystusa, ale także dzieckiem Bożym.

We wprowadzeniu teologicznym do Obrzędów chrztu dzieci czytamy, że „chrzest jest sakramentem, przez który ludzie wchodzą do wspólnoty Kościoła i tworzą razem budowlę na mieszkanie Boga w Duchu Świętym, stają się królewskim kapłaństwem i świętym narodem” (nr 4). Przyjęcie chrztu włącza człowieka do wielkiej wspólnoty Kościoła. Stąd od najdawniejszych czasów wspólnota ta otaczała szczególną opieką tych, którzy przygotowywali się do przyjęcia tegoż sakramentu. Troska ta wyrażała się poprzez instytucję katechumenatu. Cała wspólnota już ochrzczonych interesowała się kandydatami do chrztu, modliła się za nich oraz podejmowała praktyki postne. Wszyscy mieli świadomość, że w ten sposób przygotowują się do przyjęcia nowego członka rodziny. Moment przyjęcia sakramentu chrztu był wielką uroczystością dla całej wspólnoty parafialnej.

Najważniejszy moment życia

W wielu rodzinach tak jest do dziś. Wielu z nas uważa, że jednym z pierwszych obowiązków rodziców względem narodzonego dziecka jest chrzest. Dlatego rodzice, świadomi, czym jest ten sakrament, przynoszą swoje dziecko do kościoła, prosząc kapłana o przyjęcie ich dziecka do nowej, duchowej rodziny. Pragną w ten sposób przekazać mu największy skarb, jaki możemy posiadać na ziemi od Boga. I tak dziecko, nie przestając być nadal ich dzieckiem, staje się również dzieckiem Bożym. Czy może być coś większego?

Niestety, dziś często robi się to dość mechanicznie – bo taka jest tradycja, bo tak wypada. A poza tym nadarza się dobra okazja do urządzenia przyjęcia, do spotkania się z rodziną i przyjaciółmi. Szukamy spośród najbliższych rodziców chrzestnych. Nie zastanawiamy się nad rzeczywistym znaczeniem i wartością tego pierwszego sakramentu. A przecież człowiek nie rodzi się chrześcijaninem, lecz staje się nim w określonym momencie życia. Tym momentem jest przyjęcie sakramentu chrztu. Przez chrzest, bowiem doświadczamy mocy zbawczej Chrystusa, która wyzwala z niewoli grzechów. Zostajemy także napełnieni Duchem Świętym i w ten sposób każdy z nas staje się umiłowanym dzieckiem Bożym. Kościół obchodzi w ten sposób święto narodzin milionów swoich dzieci, którym dała nowe, Boże życie, woda chrztu świętego.

Chrzest Pański

Ktoś powie, po co Jezus Chrystus chciał by Jan Chrzciciel obmył Go wodą oczyszczenia skoro był Barankiem bez grzechu. Ojcowie Kościoła mówią, że nasz chrzest ma swoje źródło w chrzcie Jezusa Chrystusa. Jezus wszedł do Jordanu i dał się ochrzcić przez Jana Chrzciciela, aby to było źródło i wzór dla naszego chrztu, abyśmy mieli źródło dla naszego zbawienia. To właśnie w dniu swojego chrztu Jezus został przedstawiony przez swojego Ojca jako Syn posłany dla dokonania dzieła zbawienia.

Święto Chrztu Pańskiego z jednej strony objawia nam Jezusa jako umiłowanego Syna Bożego, posłanego przez Ojca w mocy Ducha Świętego dla zbawienia człowieka, z drugiej zaś strony kieruje uwagę na rzeczywistość naszego chrztu. W tym sakramencie, bowiem doświadczamy mocy zbawczej Chrystusa, która wyzwala z niewoli grzechów. Zostajemy także napełnieni Duchem Świętym i w ten sposób każdy z nas staje się umiłowanym dzieckiem Bożym.

Wydarzenie chrztu Jezusa w Jordanie zapowiadało chrzest, który udzielany jest jako sakrament w Kościele. Występują tam wszystkie elementy, które tworzą ten sakrament: szafarz, czyli osoba udzielająca chrztu, osoba przyjmująca chrzest i woda, czyli materia sakramentu.

 W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego

Teksty modlitw związane ze świętem Chrztu Pańskiego bardzo dokładnie odzwierciedlają nam przekazy biblijne podkreślając przy tym związek tego święta z uroczystością Objawienia Pańskiego. W tym wydarzeniu mamy też pierwsze w historii świata pojawienie się w postaci widzialnej całej Trójcy Świętej: Bóg Ojciec przemawia, Syn Boży jest w postaci ludzkiej, a Duch Święty pojawia się nad Nim w postaci gołębicy (epifania trynitarna).

Przed swoim wniebowstąpieniem Jezus pozostawił swoim uczniom nakaz: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19). Uczniowie z zapałem podjęli misyjny nakaz i do dnia dzisiejszego chrzest udzielany jest w Kościele „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.

Jednym z najważniejszych skutków sakramentu chrztu jest przyjęcie daru Ducha Świętego. Przyjęcie sakramentu chrztu zobowiązuje do rozpoczęcia nowego życia. Dobrze wiemy, jak trudno żyć Ewangelią i jak trudno być wiernym Chrystusowi. Właściwie o własnych siłach niewiele możemy uczynić. Dlatego otrzymujemy dar Zmartwychwstałego – dar Ducha Świętego. Wraz z Nim przyjmujemy dar wolności i synostwa – stajemy się dziećmi Bożymi: „Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są Synami Bożymi. Jednym z najważniejszych skutków sakramentu chrztu jest przyjęcie daru Ducha Świętego.

W teologii chrześcijańskiej istnieje wiele mocnych i wymownych symboli Ducha Świętego: płomień ognisty, tchnienie, szum wichru i namaszczenie olejem. Jednak najbardziej sugestywnym, choć mniej używanym, jest symbol wody. Symbolika wody ukazuje sposób udzielania ludziom Ducha Świętego i Jego działalność.

To właśnie Jezus Chrystus jest źródłem „wody żywej”, czyli źródłem zbawczej prawdy, mądrości, życia i Bożego Ducha. Warunkiem otrzymania tych darów jest wiara, która umożliwia chrzest jako zbawcze spotkanie. Chrzest sprawia duchowe oświecenie. Wydarzenie wskrzeszenia Łazarza (J 11, 1-44) przedstawia chrzest jako przejście ze śmierci do życia. W wodach chrztu umiera stary człowiek, naznaczony rzeczywistością grzechu i rodzi się nowy człowiek, przeznaczony do życia wiecznego. Chrystus jest Panem życia i śmierci. Wiara w Niego jest gwarancją zmartwychwstania.

 Kiedy chrzest

Zarówno Stary i Nowy Testament nie zawiera nakazu chrztu niemowląt czy dzieci. Z najstarszych zachowanych dokumentów wiadomo, że obrzęd ten został określony przynajmniej w III w n.e. Według Nowego Testamentu, Jezus Chrystus podjął decyzję o chrzcie sam w wieku około 30 lat (wówczas mężczyźni stawali się pełnoletni mając lat 27). Część kościołów chrześcijańskich dokonuje wyłącznie chrztu osób, które osiągną wiek świadomy. A i ten również pozostaje w wielu wyznaniach chrześcijańskich nieokreślony, czego przykładem jest gdzieniegdzie chrzczenie również osób w wieku 10-14 lat. W ewangelicznych kościołach protestanckich do chrztu uprawnia doświadczenie osobistego nawrócenia. W Polsce w dużej mierze chrzcimy małe dzieci.

 Chrzcielnica

Mówiąc o sakramencie chrztu w Kościele nie sposób nie wspomnieć o chrzcielnicy. To przy niej dokonuje się ta pierwsza i najważniejsza celebracja liturgiczna w życiu każdego chrześcijanina. Chrzcielnica to miejsce ściśle związane z udzielaniem chrztu. Ważność i godność pierwszego sakramentu, który otwiera drogę do innych sakramentów inspirowała pierwszych chrześcijan do wznoszenia specjalnych budynków przeznaczonych do udzielania chrztu. Nazywano je baptisteria. Pierwsze baptysteria pojawiły się już w III wieku. Budowano je przy kościołach katedralnych, gdzie przede wszystkim udzielano sakramentu chrztu. Były to budynki o zaokrąglonym kształcie. Ponieważ w Kościele pierwotnym chrzczono przez zanurzenie wewnątrz baptysterium znajdował się głęboki na 40 – 60 cm basen z wodą. Do źródła chrzcielnego prowadziły trzy stopnie. Ściany chrzcielnicy ozdabiano pięknymi mozaikami przedstawiającymi teologiczne treści sakramentu chrztu. Z czasem chrzcielnicę – baptysterium włączono do całości budynku kościelnego.

Jak chrzest Jezusa w Jordanie miał ciąg dalszy w Jego życiu, nadawał temu życiu kierunek, tak również i dla nas, to co zaczęło się przy chrzcielnicy, winno mieć kontynuację w całym naszym życiu.